Sunday, 11 October 2015

நீங்கள் ஏரிகள்
எல்லாவற்றையும்
வரைபடத்தில்
மறைத்துவிடுங்கள்
ஏதோ ஒரு நகரின் பெயரில்
குளங்க ளையெல்லாம்
குழிதோண்டிப்புதைத்துவிட்டு
குடியிருப்புகளைக் கட்டுங்கள்
கிணறுகளையெல்லாம்
குப்பைகளைப்போட்டு
குப்பைத்தொட்டியாக்கிவிடுங்கள்
மலையில் உள்ள

 மரங்களையெல்லாம்
வெட்டிவிட்டு 

தங்குமிடங்கள்கட்ட
தனியாருக்குத்

தாரை வார்த்திடுங்கள்
ஆறுகளை நாணல் பயிரிட்டு
மணல் மேடாக்கி

 மணல் குவாரி
ஏலம் எடுத்து 

விற்பனை செய்யுங்கள்
ஆகாயத்தாமரைக்கும்

 நீர்குடிக்கும்
தாவரங்களுக்கும் 
நீர் ஊற்றி காப்பாற்றுங்கள்
யாரும் தடுக்கமாட்டார்கள்
ரேசன் கார்டு

 ஒன்றுக்கு ஒருலிட்டர்
தண்ணீர்மட்டுமே என்ற
வரிசையில் 

அனைவரும் நிற்கும்போது
வரிசையில் இடமில்லாமல்
ஆடுமாடுகள் பறவைகள்
இறந்துகிடக்கும் விரைவில்
விரைவில் ஆகும் நம் நிலையை
முன் உரைத்தபடி.....

கொஞ்சநாளில்
தாகம் என்று தண்ணீர் கேட்க 
உயிரினம் எதுவும் இருக்காது

கேட்க ஆளில்லை என்னை
என்ற வரம் எனக்கு.....
ஒரே அடாவடி ஆரவாரம்
நினைத்ததை என்ன
விலைகொடுத்தேனும்
முடித்திடும் எகத்தாளம்
இறுமாப்பு கொக்கரிப்பு
யாராவதுகேட்டாலும்
திமிரான பதிலில்
பொசுக்கும் பலர்பார்வையில்
மது மாது மஜா என
போதையின் அனைத்து
மூலைமுடுக்கெல்லாம்
முகர்ந்து ருசித்த செறுக்கு
எல்லாம் இளமையும் 
பணமும் சேர்ந்துஇருந்த
வசந்தகாலம்
இன்று அனைத்தும் பிரிந்து
முதுமையின் பிடியில்
முக்கி முனகுகிறேன்
இப்போதும் என்னைக்
கேட்க ஆளில்லை ஒருவேளை
சாப்படுகொடுக்க என்ன உடம்புக்கு
என்று பரிவுடன் கேட்க
கேட்க ஆளில்லை என்பது 
இப்போது சாபம் எனக்கு.......

மாலைநேரம் மலர்கள்
பல கூந்தலில்சூடி
மன்னவன் உன் வருகைக்காக
மாதவம் செய்து
காத்திருக்கிறேன்மயக்கத்துடன்
மலர்களின் வாசம்என்னை
மதிமயங்கச்செய்கிறது
மயக்குன் உன் எண்ணம்
மனதெல்லாம் வாசமாக
நிறைந்துகிடக்கிறது 
மன்னவன் உன் விரல்பட்டு
பூக்கக்காத்திருக்கின்றன
என் தேகமொட்டுக்கள்
அக்கினி அலைகளை
ஆங்காங்கு பற்றவைத்து
கொழுந்துவிட்டெரியச்செய்து
பின் அணைத்து மகிழ்விப்பதில்
மன்னன்நீ
உன் விளையாட்டுகளுக்காக
ஏங்கிக்கிடக்கிறது
என் தேகப்பூங்காவனம்
படபடத்துசிலிர்த்து......
விரைந்து வருவாயா என்
உயிர்குடித்து உயிர்கொடுக்கும்
உயிரான மன்னவனே........
பிரிவதென்று முடிவெடுத்தால்
உதிரம் வழிவதுமேன் விழிகளில்
உதிருமென்று முடிவெடுத்தால்
அழுதிடுமேமலர்களும்
விழுவதென்றுஆகிவிட்டால்
பனிக்கட்டியும் உருகிடுமே
கொட்டுவதென்பதே விதியானால்
நொறுங்கிடுமே இலைகளும்
பெய்வதுதான் காலமென்றால்
அழுதிடுமேமழைமேகமும்
விழிகள் வீங்கிஅழும்போதும்
விரல்களுக்கு தயக்கமேனோ
வாய்விட்டுஅரற்றும் போதும்
வார்த்தைகள் வரமறுப்பதேனோ
நெஞ்சம் குலுங்கும்போதும்
கொஞ்சமும் தவிர்ப்பதுமேனோ
காரணம் சொல்லிவிடு இல்லை
கண்களைத்துடைத்துவிடு
வேறேதுவும் முடியவில்லையென்றால்
வெட்டியெனை கொன்றுவிடு
காணும் இடத்திலெல்லாம்
நிறைந்து கிடக்கும் உன் தேகம்
கண்களைமூடினாலும்
குறைவதில்லை அதன் தாக்கம்
காண இயலவில்லை என்பதே
கண்களின் ஏக்கம்
நினைவின் ஒவ்வொருதுளியிலும்
நீங்காது நிரவிக்கிடக்கிறது
என் தாகம் 
கண்டும் காணாமல் 
கண்ணாமூச்சிகாட்டுகிறது
கண்ணாளா உன்
காட்சிதரும் யாகம்
என் மனதைத்தட்டுகிறது
சந்தேகம் எனும் காகம்
பதில் சொல்லவருவாயா
பதிலாகவருவாயாஅல்லது
பதறவைத்துபார்ப்பாயா
கலங்கிடக்கும் குட்டையாய்
கண்ணாளானைதேடும்நெஞ்சம்.....

கீதையும் இசைபோதையும் 
பாரதக்காதையும் நல்பாதையும் 
மாதவனும் போதகனும்
கள்வனும் நிறைசெல்வனும் 
நியாயமும் அநியாயாயமும் 
உண்மையும் பொய்மையும் 
காப்பவனும் அழிப்பவனும்
தருபவனும் பெறுபவனும் 
ஆள்பவனும் ஆளப்படுபவனும் 
இன்பமும் துன்பமும் 
பசியும் உணவும்
வெளிச்சமும் இருளும்
போரும் சமாதானமும்
கூடுதலும் பிரிவும்
அறியாமையும் அறிவும்
வெப்பமும் குளிரும்
இனிப்பும் கசப்பும்
ஆணும் பெண்ணும்
இளமையும் முதுமையும்
யாதும் நீயே கண்ணா........
எங்கும் உன் ஒளிவண்ணம் கண்ணா

அகதியானபோதுகூட
அழவில்லை நீ
சகதியில் கிடந்தபோது
நான் புதைந்துபொனேன்
காலையில் குடித்தபால்
கடைவாயில் காயவில்லை
இடுப்பில் இருந்ததடம்
இன்னும் அழியவில்லை
பசிக்காகக் கடல் நீர்
குடித்தாயோ கடல்
தன் பசிக்கு 
உன் உயிர்குடித்ததோ
உன் எச்சில் ஈரமக்கியது
கடல் மண்ணை
ரணமாக்கி துடிக்கின்றன
காணும் கண்கள்....